Εδώ και μέρες παρατηρώ την αγωνία διάφορων, κυρίως δημοσιογράφων, για την πιθανή επιστροφή της ΤΡΙΦΥΛΛΑΡΑΣ μας στη φυσική της έδρα. Αν έλεγα ότι δεν καταλαβαίνω την αγωνία τους θα ήμουν ψεύτης.
Φυσικά δεν ενδιαφέρονται για το καλό της ομάδας μας, απλά τρέμουν και μόνο στην ιδέα ότι θα είμαστε ξανά στο γήπεδό μας, στο σπίτι μας, ενωμένοι και έτοιμοι να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις κόντρα στο σάπιο κατεστημένο που ασελγεί πάνω στο ελληνικό ποδόσφαιρο και τον –ανυπεράσπιστο τις περισσότερες φορές ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΜΑΣ- εδώ και δεκαπέντε χρόνια.
Όπως και να’ χει με την οικονομική κατάσταση της ομάδας, η επιστροφή θα έπρεπε να έχει γίνει πριν την αρχή της σεζόν. Δεν έχει νόημα να παίζουμε και να συντηρούμε το ΟΑΚΑ, όταν αυτό δεν μας προσφέρει τίποτα. Αυτά που λένε ότι είναι πισωγύρισμα και το γήπεδο είναι μικρό δεν έχουν λογική. Επίσης οικονομικά βγαίνουμε 100% χαμένοι από την παραμονή μας στο στάδιο, την ίδια στιγμή που το μοιραζόμαστε με την αεκ η οποία δεν προσφέρει τίποτα και όλα τα έξοδα πέφτουν επάνω μας. Παράλληλα μην ξεχνάμε ότι κάθε χρόνο θα γίνουν και 1-2 συναυλίες που ακόμα και αν δεν τύχει να μας επηρεάσουν σε εντός έδρας παιχνίδι όπως γίνεται τώρα, το γήπεδο γίνεται βοσκότοπος για γίδια και όχι για να παίζεται μπάλα!
Επιπλέον, ο κόσμος μπορεί πιο εύκολα να πάει στη ΛΕΩΦΟΡΟ και ξέρει ότι σε οποιοδήποτε αγώνα θα νιώθει ότι είναι στο γήπεδο και όχι στον καναπέ του εκατό μέτρα μακριά από το χορτάρι.
Διάβαζα σχόλια κάποιων ότι δεν ξέρουν αν θα βρίσκουν τη θέση τους στο γήπεδο και ότι πήραν διαρκείας για να έχουν την άνεσή τους. Ρε μάγκες αυτά σας νοιάζουν δηλαδή; Εμένα με νοιάζει να πηγαίνω στο γήπεδο να βλέπω την ομάδα και ας κάθομαι στο... σκέπαστρο. Δηλαδή αν είναι δυνατόν. Όποιος θέλει ανέσεις, στον καναπέ του!
Τα κέρδη λοιπόν από την επιστροφή μας είναι πολλά. Η ομάδα θα νιώθει ότι παίζει στην έδρα της ενώ το ΟΑΚΑ μοιάζει με ουδέτερο σχεδόν πάντα. Ο κόσμος θα είναι δίπλα στο γήπεδο πράγμα που σημαίνει ότι τα κοράκια θα σκέφτονται δύο φορές πριν κάνουν τα... γνωστά κολπάκια τους. Οι ομάδες θα τα κάνουν επάνω τους πριν καν μπουν στο γήπεδο γνωρίζοντας την ατμόσφαιρα που επικρατεί και ότι δεν παίζουν σε ένα τεράστιο στάδιο, αλλά στο κλουβί, όπου εκεί εύκολα ή δύσκολα θα υποκύψουν στην πίεση και θα το φάνε.
Τώρα όσοι λένε για τις διαστάσεις του γηπέδου ότι είναι μικρές θα τους πω πολύ απλά ότι αυτά είναι για γέλια. Σε ένα μικρό γήπεδο θα κλείνουμε πιο εύκολα τον αντίπαλο και αργά ή γρήγορα γκολ θα βάζουμε ακόμα και σε παιχνίδια που στο ΟΑΚΑ δεν θα παίρναμε ποτέ, ακριβώς επειδή οι μεγάλες διαστάσεις δεν βοηθούν μιας και οι αντίπαλοι βρίσκουν κενούς χώρους. Δυστυχώς ή ευτυχώς ζούμε στην Ελλάδα οπότε όλα τα παραπάνω είναι απαραίτητα αν θες να λες ότι έχεις καλή έδρα.
Όπως και να’χει, για να κλείσω αυτό το κείμενο, είμαι 100% υπέρ της επιστροφής στη φυσική μας έδρα. Και όχι μόνο αυτό, όσο δεν προχωράει άλλη περίπτωση γηπέδου, θα πρέπει να κάνουμε συνεχόμενες αυξήσεις χωρητικότητας στο σπίτι μας ούτως ώστε να μπορεί πλέον κάποια στιγμή να γίνει μία έδρα κατάλληλη και για τα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Δυστυχώς κακά τα ψέμματα δεν βλέπω στον ορίζοντα προοπτική ανέγερσης νέου γηπέδου σύντομα. Άρα ας εκμεταλλευτούμε τη ΛΕΩΦΟΡΟ και γιατί όχι αν ήταν εφικτό το νέο μας γήπεδο να γίνει εκεί. Άλλωστε θα είμαστε ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΟΥ.
Και μην ξεχνάτε: «Το παραμύθι, εδώ τελειώνει, στη ΛΕΩΦΟΡΟ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΛΙΤΩΝΕΙ».
Στο τέλος κάτι που δεν αφορά το ποδοσφαιρικό τμήμα. Πραγματικά έχω διαβάσει δέκα φορές τη συνέντευξη του... Τράκη και ακόμα προσπαθώ να καταλάβω κάποια πράγματα. Ελπίζω ότι μπλοφάρει, αλλιώς... Σκούρα τα πράγματα...
1 σχόλιο:
Μονο ΑΕΚ
Δημοσίευση σχολίου