Οι καιροί για τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ μας μόνο εύκολοι δεν είναι. Τα περισσότερα τμήματα του μεγαλύτερου συλλόγου στην Ελλάδα φυτοζωούν! Και αν τα τελευταία χρόνια βλέπαμε μόνο τον ερασιτέχνη να είναι σε τραγική κατάσταση (παρά τις κάποιιες φωτεινές εξαιρέσεις που μας γέμιζαν και μας γεμίζουν υπερηφάνεια) πλέον και το ποδοσφαιρικό τμήμα βιώνει τον μαρασμό εξαιτίας του σωφέρ και της οικογένειας.
Μοναδικό καμάρι τη φετινή σεζόν; Η ομάδα μπάσκετ της ΠΑΝΑΘΑΣ. Θα μου πείτε εύκολα και έχοντας δίκιο, "περίμενες κάτι διαφορετικό;" Η αλήθεια είναι πως όχι. Τόσο μεγάλη ομάδα δεν είχε, δεν έχει και δεν πρόκειται να εμφανιστεί ξανά στον ελληνικό αθλητισμό. Μην ψάχνατε το γιατί, οι γαύροι μπορεί να έσκουζαν αλλά ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ του Παύλου, του Θανάση, του Ζοτς, του Διαμαντίδη και τόσων άλλων αποδεικνύει χρόνια ολόκληρα ότι δεν είναι αφεντικό μόνο εντός συνόρων αλλά και εκτός...
Τα κατορθώματα γνωστά σε φίλους και εχθρούς... Πλέον μετά την απροσδόκητη ήττα της περασμένης Πέμπτης από τη Μακάμπι στο ΟΑΚΑ, θέλουμε μία νίκη για να πάρουμε πίσω το πλεονέκτημα έδρας και δύο για να περάσουμε στο Φάιναλ Φορ χωρίς να χρειαστούμε πέμπτο παιχνίδι...
Άποψή μου είναι ότι φυσικά και μπορούμε δύο νίκες στο Ισραήλ αλλά και με τη μία που θα επιστρέψουμε στο ΟΑΚΑ, δεν θα έχω παράπονο! Ό,τι και να γίνει πάντως προσωπικά πιστεύω ότι αυτή η ομάδα είναι υπεράνω κριτικής. Και εγώ δεν θα την κατηγορήσω ακόμα και αν δεν πάρει κάτι άλλο πλην του Κυπέλλου φέτος. Κάτι που προφανώς και δεν το βλέπω πολύ πιθανό...
Μην ξεχνάμε ότι φέτος το μπάτζετ είναι σημαντικά μειωμένο και εντούτοις συνεχίζεται να θεωρείται δεδομένη η παρουσία μας στην κορυφή της Ευρώπης κάτι που θα πρέπει να θυμάστε ότι δεν ίσχυε πριν από 7-8 χρόνια όταν δεν περνούσαμε πέρα από το ΤΟΠ16 λόγω του μικρού προϋπολογισμού και του μέτριου (για το επίπεδο του ΠΑΟ) ρόστερ...
Καταλήγοντας θέλω να πω ένα ευχαριστώ στα παιδιά της σελίδας για την ευκαιρία που μου δίνουν να γράφω τις σκέψεις μου για την ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ, τον ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΜΑΣ και εκ των σημαντικότερων -αν όχι του σημαντικότερου- ΚΟΜΜΑΤΙΟΥ της περιέργης αυτό τον καιρό ζωής μας.
ΥΓ. Το γεγονός ότι σχολίασα το μπάσκετ δεν σημαινει προς Θεού ότι δεν ασχολούμαι με τα υπόλοιπα τμήματα. Το σωστό είναι ΟΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΤΡΙΦΥΛΛΙ να είμαστε κι εμείς μαζί, στο πλευρό των αθλητών και των αθλητριών! Άλλωστε μερικές από τις καλύτερες κερκίδες της ιστορίας μας τις έχουμε κάνει στον ΤΑΦΟ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου